آغازگر جُستار
برای دریافت خوب سهگوش عشق، نفرت و آدگرسانی[1]، هرکس باید بناگزیر بر فرنودسار[2] همگانی و استثنای دربرگیرندهیِ آن که هستی را مینمایاند نگرش کند.
فرهودینیِ[3] گزاره همگانیِ «هومنی[4] میرا است» از بودنِ هتا[5] یک هومن[6] نیز نمیگوید، هنگامیکه گزاره ناتوانترِ «دستکم یک هومن هست که میهستد (i.e. برخی میهستند)» از هَستیِ دستکم یک تن سخن میگوید. «لاکان» از این فرجام[7] میگیرد که ما از یک گزاره همگانی - که درون مایهیِ یک اندیشه را پی میریزد - به هستیْ تنها براهِ یک گزارهای که نمایانگر آن باشد میگذریم، نه از گونه آخشیگی[8] تکین[9] از جنس همگانی که میهستد، بساکه از دستکم یکی که استثنایی از همگانیایِ نامبرده میباشد.
وابستگی این امر نسبت به عشق و گزاره همگانی "همهیِ شما را دوست دارم" تنها و تنها زمانی در جایگاهِ راستین اش میباشد که پایِ «دستکم یک آدم هست که از او بیزارم» در میان باشد. -- این نگره[10] از این فربودْ[11] که عشق برای هومنی همیشه به بیزاری از استثنا انجامیدهْ هایسته[12] میشود. این بیزاری از استثناءِ فرهودینیِ عشق همگانی است، در برابر عشق راستین که تنها در پسزمینهیِ نه بیزاری همگانی، بساکه آدگرسانیِ همگانی میبرخیزد: من آدگرسان[13] به همه هستم، همهیِ جهان و اینچنین، من براستی «تو» را دوست دارم، منشی[14] یگانه[15] که بیرون از این پسزمینهیِ آدگرسانی میایستد.
عشق و بیزاری در فرجام یکسنج[16] نمیباشند: عشق از آدگرسانیِ همگانی میبرخیزد، هنگامیکه نفرت از بیزاریِ همگانی.
کوتاه شده، ما در اینجا با این دیسولِ[17] گُنیک[18] سر و کار داریم: «من همه اتان را دوست ندارم» تنها فرجامِ «کسی نیست که من دوست
نداشته باشم» میباشد، هنگامیکه «من همهیِ شما را دوست دارم» بناچار روی «من براستی از برخی از شما بیزارم» تکیه میکند.
«ولی من همهاتان را دوست دارم!» - این شیوهایست که Erich Mielke، رییس پلیس مخفی GDR از خود پدافندید؛ عشق همگانی او آشکارا در استثنای دربرگیرندهیِ آن ریخت گرفته بود: نفرت از دشمنان سوسیالیسم.
p100, Living in The End Times
In order to properly grasp the triangle of love, hatred, and indifference,
one has to rely on the logic of the universal and its constitutive exception
which introduces existence. The truth of the universal proposition
"Man is mortal" does not imply the existence of even one man, while the
"less strong" proposition "There is at least one man who exists (i.e., some
men exist)" implies their existence. Lacan draws from this the conclusion
that we pass from a universal proposition (which defines the content of
a notion) to existence only through a proposition stating the existence,
not of the singular element of the universal genus which exists, but of at
least one which is an exception to the universality in question.
What this means with regard to love is that the universal proposition "I love you
all" acquires the level of actual existence only if "There is at least one
whom I hate" —a thesis abundantly confirmed by the fact that universal
love for humanity has always led to brutal hatred of the (actually existing)
exception, of the enemies of humanity. This hatred of the exception
is the "truth" of universal love, in contrast to true love which can only
emerge against the background not of universal hatred, but of universal
indifference: I am indifferent towards AIL the totality of the universe, and
as such, I actually love you, the unique individual who stands out against
this indifferent background. Love and hatred are thus not symmetrical:
love emerges out of universal indifference, while hatred emerges out of
universal love.
In short, we are dealing here again with the formulae
of sexuation: "I do not love you all" is the only foundation of "There is
nobody that I do not love," while "I love you all" necessarily relies on "I
really hate some of you." "But I love you all ! " —this is how Erich Mielke,
the Secret Police boss of the GDR, defended himself; his universal love
was obviously grounded in its constitutive exception, the hatred of the
enemies of socialism...
----
1. ^ Âdegarsâni || آدگرسانی: بی تفاوتی Indifference
2. ^ Farnudsâr || فرنودسار: دانش منطق Ϣiki-En Logics
3. ^ farhud+in{miyânvand}+i{pasvand}::Farhudini || فرهودینی: حقیقیت Truthness
4. ^ Humani || هومنی: بشریت Mankind || هومنی: یک هومن A human
5. ^ Hattâ || هتا: حتی; این واژه پارسیکه و نیازی به نوشتن آن بریخت حتی نیست Ϣiki-En Even
6. ^ Human || هومن: آدم Human
7. ^ Farjâm || فرجام: پایان; خاتمه Ϣiki-En, www.loghatnaameh.org Conclusion; ending
8. ^ Âxšig || آخشیگ: عنصر. طبع. اسطقس Dehxodâ, fa.wiktionary.org Element
9. ^ Takin || تکین: Singular
10. ^ Negare || نگره: فرضیه Ϣiki-En Theory
11. ^ far+bud::Farbud || فربود: فرابود; آنچه فرای ما هست; واقعیت Ϣiki-En Reality
12. ^ Hâyestan || هایستن: تایید کردن; هایسته کردن To confirm
13. ^ Âdegarsân || آدگرسان: بیتفاوت; بی دگرسانی Indifferent
14. ^ Maneš || منش: شخصیت; خوی و سرشت Dehxodâ, Ϣiki-En, Ϣiki-En Character; nature
15. ^ Yegâne || یگانه: بی مانند; تنها Unique
16. ^ yek+sanj::Yeksanj || یکسنج: تقارن Ϣiki-En Symmetrical
17. ^ Disulidan || دیسولیدن: فرمول کردن To formulize
18. ^ Gonik || گنیک: جنسیتی Gender
پاسخ با گفتآورد