نِشانها:
بجای وادادن در برابر واقعیت تلخ، بهتر است آدمی بكوشد كه واقعیت را بسود خود دگرگون كند و اگر بتواند حتی یك واژه ی تازی را هم از زبان شیرین مادری خود بیرون بیندازد بهتر از این است كه بگوید چه كنم ! ناراحتم! ولی همچنان در گنداب بماند و دیگران را هم به ماندن در گنداب گول بزند!!
—مزدک بامداد
kourosh_bikhoda (11-29-2013),sonixax (11-28-2013)
ما در این دنیا هیچ سرمایه ای برای باخت نداریم و در مقایسه با ازلیت و ابدیت، زندگی ما تنها با اغماض و کوتاه آمدن می تواند متصف به زمان شود اما اتصاف به بلندزماننوشته اصلی از سوی Mehrbod
فکر کنم قصد شوخی دارید !
اما این خود فریبی که ذکر کردید چندان هم بی پشتوانه نیست و حتی پیامبر بیخدایان یعنی داوکینز نیز وجود خدا را به صورت قطع و یقین مردود نمی داند.
از طرف دیگر همه خوبی زندگی دنیا گذرا بودن آن است؛ ذات دنیا (تزاحم ماده) با لذت جویی در آن در تضاد است و به قول علمای اخلاق لذت های آن هم نوعی دفع رنج است نه لذت واقعی
حال فرض می کنیم زمانی برسد که بشر نامیرا شود و بتواند محیطی جهت لذت جویی خویش فراهم کند این موضوع
قطعا شامل حال من و شما نمی شود و نمی توانیم از زاویه دیگری دچار خود فریبی شده و به مخالف با حکم عقل و فطرت خویش بپردازیم.
با همه این واقعیت ها اگر شما هر ناباور دیگری بتواند تکیه گاهی مطمئن و غیر قابل تردید بر باور خویش به من نشان دهد، من لحظه ای در ترک باور خود درنگ نخواهم کرد.
به عبارت دیگر قرآن می گوید :
شما ثابت کن که این طور نیست تا من با شما همراه شوم.وَ قالُوا ما هِیَ إِلاَّ حَیاتُنَا الدُّنْیا نَمُوتُ وَ نَحْیا وَ ما یُهْلِكُنا إِلاَّ الدَّهْرُ وَ ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلاَّ یَظُنُّون
آنها گفتند: «چیزى جز همین زندگى دنیاى ما در كار نیست گروهى از ما مىمیرند و گروهى جاى آنها را مىگیرند و جز طبیعت و روزگار ما را هلاك نمىكند!» آنان به این سخن كه مىگویند علمى ندارند، بلكه تنها حدس مىزنند (و گمانى بىپایه دارند)
نِشانها:
سرمایهای بجز زندگی و بهزیستی خود اتان, نزدیکان اتان و زادمان اتان ندارید؟
شما هماکنون هم تا اندازهیِ بالایی نامیرا هستید, اینکه فرزندان و آیندگان شما زندگیِ خوبی داشته باشند برایتان بیگمان بی ارزش نیست, پس اگر
خودفریبی شما در اینجا خوشیِ کوتاهزمان و رنج و درد بلندزمان برای خود اتان و آیندگان بیاورد, چگونه خوب و خواستنی میتواند باشد؟
—مزدک بامداد
اولا داشتن زندگی معنوی هیچ منافاتی با لذت بردن از زندگی دنیا ندارد و اگر مومنان لذت بیشتری از زندگی نبرند هرگز کمتر از لذت ناباوران نیست.
ثانیا این لذت و منفعتی که بیان کردید تنها توهم لذت و منفعت است بعد از مرگ من اگر مرگ مترادف با عدم و نیستی مطلق من باشد که از نظر شما هست
دیگر چه فرقی می کند که نسل من در چه شرایطی زندگی خواهند کرد ؟
البته بیشتر مایل بودم دلیل بر باطل بودن مدعای قرآن بیاورید.
خرد، زنـده ی جــاودانی شنـــاس
خرد، مايــه ی زنــدگانی شنـــاس
چنان دان، هر آنكـس كه دارد خرد
بــه دانــش روان را هــمی پــرورد
Aria Farbud (03-25-2014),Mehrbod (11-29-2013)
هماکنون 1 کاربر سرگرم دیدن این جُستار است. (0 کاربر و 1 مهمان)
مجوز های پیک و ویرایش
پاسخ با گفتآورد