آهان دستتان درد نکند
من سرچ نکردمــ...
پس این جُستار را می خوانم اگر باز هم پرسشی بود در میان میگذارمـــ...
![]()
آهان دستتان درد نکند
من سرچ نکردمــ...
پس این جُستار را می خوانم اگر باز هم پرسشی بود در میان میگذارمـــ...
![]()
من اعتقادی به دنیای پس از مرگ به عنوان اینکه کاربر آنارشی دوباره به پا خواهد خواست ندارم.ذرات تشکیل دهنده جسم من دوباره در چرخش قرار خواهند گرفت...همین و بس!!
اما اعتقاد شما کمی برای من عجیب است...پیش از زایش پیکره کنونی ما وجود نداشته، علم حرف شما را تایید نمیکند..در باب تهی بودن و بازگشت به ریشه پس از مرگ هم در صورت امکان بیشتر توضیح بدید..
مثل اینکه درست منظورم را نرساندم ؛ پیش از زایش پیکره کنونی ما (جسم ما) وجود نداشت ؛ ذره های سازنده ما ولی بودند ؛ اما همچنان "تهی" بودیم ؛ یعنی مفهوم انسان برایمان وجود نداشت ؛ عدم بودیم ؛ پس از مرگ نیز عدم میشویم به این معنی که چیزی از روانمان به جا نمی ماند ولی ذره های سازنده ما همچنان پراکنده می شوند و تا ابد هستند ! منظور من از ریشه هم این بود که ؛ پس از مرگ ؛ مانند پیش از زایش می شویمـــ...
امیدوارم منظورم را رسانده باشم ؛
این دیدگاه برایم رنج آور استـــ...![]()
من نمیدونم پس از مرگ چه اتفاقی میفته
به خودم گفتم هر چی پیش اید خوش اید
در مورد خود مرگ هم
الان که سبک بال هستم واسش اماده ام
اما مطمئنم در اینده براش اماده نخواهم بود
من با این پسوند «ما» که میگید مخالفم...از زمان پیدایش سلول تخم، ما ما میشیم!! پیش از اون تهی بودن ما معنی نخواهد داشت...یعنی ذرات از پیش به ما تعلق نداشتن که بگوییم تهی بودیم.در خصوص ریشه هم باز موافق نیستم اون رو به «خود» بچسبونیم...البته این ایرادات من ملالغتی بودن هست تا حدیولی چه کنم که مغزم اینگونه عادت کرده به جزییات توجه زیادی کنم..
هماکنون 1 کاربر سرگرم دیدن این جُستار است. (0 کاربر و 1 مهمان)