خب میلاد، این که بیشتر شبیه به یک پند اخلاقیست،
موضوع همین است که آن حد آستانه اعتدال کجاست؟
شما وقتی فردگرایی محور قرار بدهی، آنگاه مرزی وجود
نخواهد داشت، بنابراین هرچیزی روا است تا وقتی که خود
فرد بخواهد و به کسی آسیب مستقیم وارد نسازد.
یعنی هتا اگر آسیب به خود فرد هم وارد شود، اما او
صلاح بداند که ادامه بدهد، کسی حق ندارد جلویش
را بگیرد، اما مسالهای که ما نمیتوانیم آن را اندازهگیری
بکنیم، آسیبهای غیر مستقیمی است که بواسطه
روان آسیبدیدهی فرد با او به جامعه آورده میشود.
و این موضوع بسیار مهمی است.

















































پاسخ با گفتآورد