اگر برای جهان خالقی چون خدای ادیان ابراهیمی در نظر بگیریم مسئله ظلم خدا به آفریدگانش بارز می شود. اما اگر جهان را متکی به خودش بدانیم انگونه که بیخدایان می گویند دیگر مسئله ظلم خالق وجود ندارد.
مثلا مرغ محکوم به خورده شدن توسط انسان است چون شرایط سیستم بر اثر متغیرها چنین سرنوشت شومی برایش ایجاد کرده نه اینکه مثلا خدایی آن را قانون کرده باشد. شاید روزی انسان نابود شود و حیوانات دیگر باقی بمانند و از شر انسان راحت شوند.
دین همان نرم افزار توجیه قلمرو برای حیوانی به نام انسان است تا براحتی مخالفش را بکشد بگوید خواست خدا بود و به حیوانات و انسانها ستم کند بگوید از خالق جهان مجوز دارم.
پاسخ با گفتآورد