ببینید پرسپولیس عزیز جانم به قربان شکوه و عظمت باستانیت؛ هیوم اگر با صراحت امکان معجزه رو منتفی نمیدونه علتش این نیست که وقوعش رو «ممکن» میدونه یا «نایاب». علتش اینه که هیوم یک فیلسوف تجربه گراست و چارچوب فلسفی او بهش این اجازه رو نمیده که برهانی یقینی علیه معجزه اقامه کنه. از این بزرگتر، هیوم حتا نمیتونه علیه گزاره ی «فردا خورشید از سمت شرق طلوغ خواهد کرد» هم برهانی اقامه کنه! آیا مساله ای از این واضح تر در زندگی برای من و شما وجود داره که فردا هم خورشید از سمت شرق طلوع میکنه؟ مطمئنم میگید خیر. ولی بنیاد تجربه گرایی برای هیوم چنین احتمالی رو، هرچند ناچیز، در نظر میگیره.
بنابر این اگر برگردیم به مساله خودمون در این جستار، باید بگیم که احتمال وقوع معجزه (یا امری فراطبیعی) به همون مقدار هست که احتمال طلوع نکردن خورشید از شرق. اگر چه هر دو صفرِ مطلق نیستند.
قانع شدی عزیز دل برادر؟

















































پاسخ با گفتآورد