پرسش بسیار سختی است البته. من تحلیلگر این مسائل نیستم ولی دیدگاه خودمو بیان میکنم. قبلن بگم که منظور من از آینده نزدیک، 30 سال هست. چون نمیدونم آینده نزدیک چه معنایی میده.11. آیندهی نزدیک جهان و ایران را از منظری سیاسی، اجتماعی و فرهنگی چگونه میبینید؟
به نظر من ایران در زمینه ی سیاسی در این مدت تغییر بزرگی نخواهد کرد. یعنی رژیم همچنان (به احتمال زیاد) سر کار خواهد بود. از طرفی خاورمیانه بزرگ این قضیه رو لازم داره که شرورها در این منطقه یکی یکی از بین برند. من فکر میکنم خامنه ای در طی 30 سال آینده از خواهد مرد و البته در زمان زندگیش هرجا لازم باشه یک نرمش قهرمانانه انجام میده تا طرح خاورمیانه بزرگ عملی نشه. ولی پس از مرگش چه بر سر ایران میاد رو من زیاد ایده ای ازش ندارم ولی همونطور که گفتم فکر نمیکنم تغییر بزرگی رخ بده.
در زمینه اجتماعی و فرهنگی البته تغییرات گسترده خواهند شد. من فکر میکنم بچه های الان در زمانی که به سن دانشگاه و جفت گیری برسند بسیار با ماها فرق خواهند کرد و نرم های جامعه عوض خواهد شد. به خصوص در شهرهای بزرگ. وضعیت اجتماعی ایران رو به نزول خواهد رفت. فرهنگ ایرانی هر روز تخمی تر خواهد شد. انواع خیانت در امانت، در شراکت، در زندگی زناشویی و غیره بیشتر خواهد شد. دزدی و اختلاس و پدرسوختگی و کلاه گذاشتن سر هم و راه ندادن به هم در رانندگی و مایه کاری آینده ی نزدیکی هست که من برای جامعه بخت برگشته و فلک زده مملکتمون میبینم و البته همش و همش و همش زیر سر اسلام نکبت بار هست.
در مورد اوضاع سیاسی جهان هم تغییری رو پیش بینی نمیکنم. جهان بعد از جنگ دوم تغییرات زیاد و عمده ای رو دیده که دیگه مقدار این تغییرات دارند به سمت صفر میل میکنند.
تا چه باشد. به طور کلی خیر. مهمترین اصل به نظر من در مبارزات سیاسی یا حتی نظامی، اصلا بقاء هست. باید اول خودتون رو از خطر حفظ کنید و جان خودتون رو نجات بدید. من با این ایده ی اسلامیستی زیاد موافق نیستم. ولی خب ممکنه آرمان من روزی دفاع از ناموس و خانواده ام یا حتا خانواده کس دیگری باشه. که البته کمابیش برام اتفاق افتاده. در اونصورت بله ممکنه جانم رو در معرض خطر قرار بدم.12. آیا حاضر هستید برای تحقق آرمانهای خود جانتان را به خطر بیاندازید؟
فکر نمیکنم. خیر. این با اون دو شرطی که من در زمینه اخلاق برای خودم دارم تضاد داره. من در زمینه اخلاق نمیگم بایدها چه هستند. من فقط دو نباید دارم که تازه یکیش هم خیلی جدی نیست.13. آیا حاضر هستید برای تحقق آرمانهای خود جان دیگران را به خطر بیاندازید؟
مذهب و دانش. عطف این دو به هم منو یاد پیتزای قرمه سبزی میندازه.14. آیا مذهب و دانش را آشتیپذیر میدانید؟
خیلی از این پرسش ها برای من گنگ هستند. به همین خاطر اول باید تعریفشون کنم. فضای سیاسی اگر منظورتون فهم و درک و گفتگوهای اجتماع از موضوعات سیاسی باشه و منظورتون از سالم، راست و صحیح بودن اخبار و اطلاعات باشه خیر. به نظر من یه جامعه رو نمیشه با راستی و حقیقت اداره کرد. این یکی از دروغ هایی هست که به نظر من اخلاقی ست.15. آیا به وجود فضای سیاسی سالم باور دارید یا اساسا برای این عرصه از زندگی اجتماعی اعتباری قائل نیستید؟
یک بابایی گفته که سیاست زدگی برابر با دروغ زدگی ست. البته من نمیگم همیشه سیاست دروغ هست. بلکه میگم برخی مسائل هستند که از نظر سیاسی درست نیست راستش رو بیان کنند.
اینکه زن در منزل بمونه و بزاید و منزل داری کنه و مرد بره بیرون کار کنه برای خانم؟ خیر. به نظر من زن و مرد یکی هستند از همه نظر. تفاوت های فیزیکیشون نمیتونه منجر به این بشه که یکی برتری بر دیگری داشته باشه. هر دو به یک اندازه در زندگی باید نقش داشته باشند. من دوست ندارم همسرم در منزل بمونه از صبح تا شب و از بیکاری به فکر روش های نوین و جدید برای خرج کردن حاصل تلاش های من بیفته. زن و مرد یک موجود هستند. هر دو انسان هستند. هر دو با هم یک خانواده رو تشکیل میدهند. دختر خاله های من تفکرشون این بود که شوهر کنند راحت شوند! چون در خونه خیلی کمک مادرشون میکردند. الان شوهر کردند و راحت شدند واقعن. کار خونشون به اندازه خونه دو نفره کم شده. بچه هم که ندارند بعضیاشون. خب این جز کون گشادی نیست و البته همون نقش سنتی زن و مرد در اجتماع.16. آیا با نقوش سنتی زن و مرد در جامعه موافق هستید؟
من علاقمند به ورزش های رزمی هستم. چند سالی هم هست یکیشون رو پی میگیرم. ورزش من این هست الان:17. کدام ورزش، غذا، سبک موسیقی و ژانر سینمایی را ترجیح میدهید؟
YouTube - STREET FIGHT REAL SELF DEFENSE
در مورد غذا باید بگم که خیلی خوش خوراک هستم و تقریبن همه غذاها رو میخورم. ولی خب برای صبحانه ترجیح میدم یک دست کله پاچه بزنم.
برای ناهار باقالی پلو با گوشت.
و برای شام سالاد ماکارونی
