گفتگو دات کام

[r.daramroei]

خوب خود من ، راسل ، آنارشی ، کسرا ، کوروش بیخدا به طور مثال از گفتگو دات کام هستیم . دوستان دیگر هم از گفتگو اینجا هستند که کمتر زمان سر زدن دارند مثل Pentageramon و Satan و حتا مدافع اسلام همیشه در صحنه جناب k.k.k.k !!!

من فکر نمیکنم که گفتگو تالار رژیمی باشد . چرا که پس از آنکه برایش مشکلات مالی پیش آمد بسته شد و بعد از بازگشایی اش هم به محض اینکه فهمید از جانبش چند تن از کاربرانش به خطر افتاده اند برای همیشه تعطیل شد رفت پی کارش .

در صورتی که سایتهای رژیمی راستین مانند عَندیشه ها با اینکه خیلی وقت است خُشک شدند و دیگر مگس هم رویشان پرواز نمیکند و فقط بوی گندش باقی مانده هنوز پابرجا هستند و جالبتر اینکه به عنوان سایت خطرناک هم از سوی گوگل و فایرفاکس شناخته شده .

آرش بیخدا هم لازم باشد در وبلاگش یا جایی که لازم بداند پاسخ مناسب میدهد ، برای مثال اگر به وبلاگش سر بزنید میبینید که در مورد همینجا هم با مخاطبینش صحبت کرده و نظر داده و ...
نمیدونم من نظری در موردش نمیدم چون برای من به اندازه کافی شناخته شده نیست و به جز یکی دو بحث و کل کل در گفتگو تاریخچه ای باهاش ندارم .

خب کورش جان شما یادت هست آنموقع چطور ب پستهای ما بی اعتنائی میکردند و طوری جبهه میگرفتند ک اسمش هیچی نبود. نه نقدی نه حرفی نه جوابی... سکوت مطلق. واقعا شرم آور بود برای کسانی ک آنهمه ادعای توأمان داشتند. حالا شما بگوئی و دیگران بگویند منهم یکی یکی یادم می افتد و میگویم و امیدوارم پاسخ بگیرم. مسئله این بود و هست ک اگر قضایا برای دیگران هرچه بود برای من زندگی بود. داستان خواب مرگ را اگر بخانید متوجه میشوید ک من از وقتی خودم را شناختم زندگیم را فدای این مبارزه کردم و برایم خیلی مهم بود ک کسی کمکم کند از سد کمند امنیتی اطلاعات بگذرم و رها شوم. میخاستم از مردم پاسخ بگیرم. میخاستم از دنیای آزاد پاسخ بگیرم و یک پاسخ ارجمند میتوانست مرهمی بر زخمهای چهل ساله ی ما باشد . اگر روزی این بیشرفها ور بیفتند و بشود ازایشان چیزی پرسید فقط این را میپرسم ک ب چه حقی تمام راههای ارتباط را بر من بستید؟ چرا نگذاشتید از زندگی پاسخم را بگیرم. این حق من بود. من فقط یک شانس داشتم و همان چیزهائی بود ک ب اینترنت میسپردم.. اما هم در ترکیه و هم در ایران ک دیگر خانه ی خودشان است کاری کردند ک صدایمان ب هیچ کجا جز مونیتور اطلاعات نرسد. فکرش را بکنید ک در چنین حال و هوائی یک سایتی پیدا شود باسم زندیق ، و آنهم حتی یک پتیشن ساده برای ما درست نکند. حتی راه تماس با شهرام همایون را هموار نکند. حتی شلوغش نکند ک شاید صدایمان ب جائی برسد. آنهم در شرایطی ک شاید همان مطرح شدن میتوانست پناهندگیمان را درست کند. گرچه من حتی الآنش هم اهمیت پناهندگی را نمیفهمم و اگر موضوع بچه ها نبود خیلی خوشحال بودم از این ک نشد و ما این شدیم. اگر با همان جو فکری میرفتم امروز یکی از همین عروسکها بودم ک حالم از دیدنشان ب هم میخورد. امروز هیچی نیستم اما الدنگ هم نیستم. مزدور هم نیستم. یادم رفت چه میخواستم بگویم. .. شکلکهایتان چه نامربوطند. شکلکهای گفتگو را ندارید؟