"نقطه نقطهی فا زمانی" من نمیدانم چیست. ولی اصالت عدم و بار اثبات ادعا از همین گفتاورد آغاز میشود.
چون وجود نامتناهیست؛ هرکس هر ادعایی بکند نیازی به زیر و زبر کردن جهان برای اثبات عدمِ ادعا نیست، بار
اثبات بر دوش مدعیست و اگر پایور نشود در حکم عدم میرود. این یک اصل سادهی منطقیست گرامی، دوستان
دیگر هم بارها همین مطلب را در قالبی دیگر بازگو کردهاند!








































پاسخ با گفتآورد