نِشانها:
این یکی از پرسشهایِ براستی سخته, اندیشهیِ مرا هم از چندی به خود میگیرد, اگر یک زندگی آساننوشته اصلی از سوی iranbanoo
و بی کوچکترین دردی باشد براستی بهتر است یا زندگیای که همراه با دشوارهایِ ریز و مِه اینجا و آنجا باشد؟
میتوانیم جهانی را بیانگاریم که همهیِ دردها از میان رفتهاند و هیچ بیماریای و هیچ رنجی بجا نمانده, آیا چیزی دیگری برای زیستن میماند؟
این آیندهیِ دورنمایی شدهیِ بالا را بهمین ریخت در داستان س.گ.ل.ل. از صادق هدایت نیز داریم.
بجای وادادن در برابر واقعیت تلخ، بهتر است آدمی بكوشد كه واقعیت را بسود خود دگرگون كند و اگر بتواند حتی یك واژه ی تازی را هم از زبان شیرین مادری خود بیرون بیندازد بهتر از این است كه بگوید چه كنم ! ناراحتم! ولی همچنان در گنداب بماند و دیگران را هم به ماندن در گنداب گول بزند!!
—مزدک بامداد
iranbanoo (03-21-2013),Russell (03-21-2013),undead_knight (03-21-2013)
هماکنون 1 کاربر سرگرم دیدن این جُستار است. (0 کاربر و 1 مهمان)
مجوز های پیک و ویرایش
پاسخ با گفتآورد