شرم ساری من در برابر شما بود که به سادگی مغلوب شدم و نتوانستم همتراز شما بازی کنم.نوشته اصلی از سوی Ouroboros
ولی برای خودم همچون دیگر شکست های زندگی؛ انگیزه و شور فراوانی ایجاد کرد تا برای جبران و موفقیت تلاشی فراوان داشته باشم!زیرا برای شترنگ ارزش فراوانی قایلم!
درست می فرمایید؛ من از دیرباز علاقه فراوانی به شترنگ داشته و دارم؛ ولی شوربختانه شرایط دشوار و طاقت فرسای زندگی امان نمی دهد که بیشتر بتوانم بازی کنم و در آن پیشرفت نمایم.
به گمانم خودتان هم دریافتید که من می خواستم بازی پدافندی و بسته ای را ارایه دهم تا موجب فرسایشی شدن مسابقه و خستگی شما، و سود بردن از افزایش گرایند خطایتان در تهاجم باشم.
این روش را در برابر بسیاری از شترنگ بازان که براستی مهارت خوبی هم داشتند؛ به کار گرفته بودم و در عمل هم خوب نتیجه داده بود؛ ولی گویا در برابر شما جوابگو نبود!
حال به نگر شما این شیوه را باید دگرگون نمایم؟ چون گمان نمی کنم در برابر شترنگ بازان برجسته؛ بتوانم با حملات دایمی، آن طور که شایسته است نبض بازی را به دست بگیرم.
آری؛ اساس باخت من هم در اینجا بود! شوربختانه بیش از حد روی وزیر خود حساسیت به خرج دادم و بدتر از آن موقعیت استراتژیک آن بود(جلوی شاه)؛ که شما به خوبی از این موقعیت سود بردید!
به گمانتان در برابر حریف های برجسته هم می توان اینچنین بازی کرد؟ آیا ریسک و خطر بیش از حد نیست؟
صحیح است که با این کار نبض بازی را از دستان حریف خارج می نمایم؛ ولی اگر در برابر حملاتش بازی به شدت دفاعی رایه دهم، موجب خستگی و سپس خطای محتمل او در حملات
پی در پی نمی شوم؟
اینجا را خوب درنیافتم؟! می شود بیشتر توضیح دهید؟
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــ
من نتوانستم در آن تارنما آرشیو و بازی خودمان را پیدا کنم! آیا آنجا چنین امکانی ندارد؟ شما چگونه موقعیت های بازیمان را بازسازی نموده و حرکات را تحلیل می نمایید؟
پاسخ با گفتآورد