چیزی به نام آزادی مطلق در کار نیست, در جنگل و در طبیعت سبز هم آزادی مطلقی در کار نبوده و نیست.
آزادی ولی مرز دارد و مرز آزادی در جامعهیِ تکنولوژیک در ابعادی (گُستراهایی) که اهمیت دارند
روز به روز کمتر شده و در ابعادی که هیچ اهمیت سرنوشتسازی ندارند, روز به روز بیشتر میشود.
برای نمونه, امروزه کس آزاد است هر آنجور که میپسندد لباس بپوشد, با هر آن کس و به هر آن
شیوهای که دوست دارد سکس داشته باشد, هر جور آهنگی میخواهد گوش بدهد, هر جا میخواهد سفر کند و .. و...
هر آینه, هنگامیکه سخن از آزادیهایِ راستین و معنادار میروند, آزادیهایی که در آینده و سرنوشت آدمی
نقش دارند, برای نمونه اینکه چه جنگافزارهایی ساخته بشوند یا نشوند, ابزارهای کنترل مغز ساخته بشوند یا چگونه از آنها
بهرهبردار بشود, کس از هیچگونه آزادیای برخوردار نیست و نمیتواند برخوردار باشد, بسادگی و با بهرهگیری از همانندیِ پیکر
خود آدمی, درست همانجور که که اگر هر یاخته بخواهد خودسر و خودرای باشد, پیکر آدمی در کوتاهترین زمان از هم فروخواهد
پاشید و گرفتار سرطان و هزار و یک بیماری دیگر خواهد شد, بهمینسان در ابرسازوارهیِ تکنولوژیک آزادی و خودرایی آدمها, که
همان یاختههایِ این ابرسازواره باشند, نمیتواند هرگز نمود بیابد و چه اگر نیز بیابد, در کوتاهترین زمان به فروپاشی خود ابرسازواره خواهد انجامید.






































آغازگر جُستار












پاسخ با گفتآورد