آغازگر جُستار
بله من هم به این جدول انتقاد دارم، خیلی از امتیازات آن صحیح و منطبق با واقعیت به نظر نمیرسد. مثلا موارد افراطی که برای آنان امتیاز منفی آمده! لش بودن یا ازدیاد شرکای جنسی و ... که از نظر من یک مزیت تلقی میشود تا افراط بیرویه، بطور مثال تعداد دوستان مذکر من از شمارش خارج است و تاکنون بارها پیش آمده اشخاصی با من سلام و علیک کردهاند که تاکنون یادم نمیاید کی و کجا با ایشان مراوده داشتهام. من از این «مزیت» به نحو احسنت استفاده میکنم، سوژه را عمدا به کافیشاپ مورد نظر میبرم تا دهها نفر با سلام و «احترام» از من پذیرایی کنند. بنابراین نیازی به ارتقاء سنتی در هرم قدرت نمیرود، همین جریان شما را تا سر حد «رئیس شرکت» بالا میکشاند:
- به به سلام داداش، نوکرتم. خوبی؟ قربونت آقایی...
- قابلی نداره، اصلا حرفشو نزن. ما که از تو پول نمیگیریم داداش. آقای مایی...
هرچقدر تعامل اجتماعی شما بالاتر باشد به طبع آن توجهات بیشتری جذبتان میشود و بدون احتیاج به صعود از نردبان موفقیت نفوذ اجتماعیتان افزون میشود. موارد دیگر هم چندان قابل تکیه نیستند و بازیکن «حرفهای» به معنای تحتالفظی، قادرست اکثریت آن معایب را در پستو بپوشاند یا در بدترین حالت ممکنه در جای دیگری آنان را جبران کند.
خلاصه این چه بساطیست؟ یعنی چه آقاجان ما را به هراس انداختید؟مگر همه مثل شما ماهانه ۱۵میلیون حقوق میگیرند؟
پاسخ با گفتآورد